Saffat

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelamını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelamını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelamını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelamını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Doğuların da (Batıların da) Rabbidir.

Biz, en yakın göğü zinetlerle, yıldızlarla donattık.

Onu itaatten çıkan her şeytandan koruduk.

(8-9) Onlar, yüce topluluğu (ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. Kovulmaları için her taraftan taşa tutulurlar. Onlar için sürekli bir azap da vardır.

(8-9) Onlar, yüce topluluğu (ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. Kovulmaları için her taraftan taşa tutulurlar. Onlar için sürekli bir azap da vardır.

Ancak onlardan söz kapan olur. Onu da delip geçen bir alev izler (ve yok eder).

(Ey Muhammed!) Şimdi sen onlara sor: "Kendilerini yaratmak mı daha zor, yoksa yarattığımız diğer şeyleri yaratmak mı?" Şüphesiz biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.

Hayır, sen (onların haline) şaştın, onlar ise alay ediyorlar.

Kendilerine öğüt verildiği zaman öğüt almıyorlar.

Bir mucize gördükleri zaman onu alaya alıyorlar.

(Dediler ki:) "Bu bir büyüden başka bir şey değildir."

"Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi tekrar diriltileceğiz?"

"Önceden gelip geçmiş atalarımız da mı?"

De ki: "Evet, hem de siz aşağılanmış kimseler olarak (diriltileceksiniz)."

O ancak şiddetli bir sesten ibarettir. Bir de bakarsın ki onlar (diriltilmiş hazır) beklemektedirler.

Şöyle diyecekler: "Vay başımıza gelene! Bu beklenen ceza günüdür."

Onlara, "İşte bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm ve ayırım günüdür" denilir.

(22-24) Allah, meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir."

(22-24) Allah, meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir."

(22-24) Allah, meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir."

Onlara, "Ne diye yardımlaşmıyorsunuz?" denir.

Hayır, onlar bugün teslim olmuş kimselerdir.

Birbirlerine yönelip sorarlar (çekişirler).

Şöyle derler: "Siz bize sağdan gelirdiniz. Bize haktan yana görünürdünüz."

Diğerleri de onlara şöyle derler: "Hayır, siz zaten mü'min kimseler değildiniz."

"Bizim, sizin üzerinizde hiçbir hakimiyetimiz yoktu. Hatta siz azgın bir kavimdiniz."

"Artık Rabbimizin sözü (azap) bizim hakkımızda gerçekleşti. Biz onu mutlaka tadacağız."

"Evet, biz sizi saptırdık. Çünkü biz de sapkın kimselerdik."

Artık onlar o gün azapta ortaktırlar.

İşte biz suçlulara böyle yaparız.

Çünkü onlar, kendilerine, "Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur" denildiği zaman, inanmayıp büyüklük taslıyorlardı.

"Biz, deli bir şair için ilahlarımızı mı terk edeceğiz?" diyorlardı.

Hayır, öyle değil. O, hakkı getirmiş, (önceki) peygamberleri de tasdik etmiştir.

Şüphesiz siz mutlaka elem dolu azabı tadacaksınız.

Siz ancak işlediklerinizin karşılığı ile cezalandırılırsınız.

Ancak Allah'ın halis kulları başka.

(41-42) İşte onlar için belli bir rızık, meyveler vardır. Onlar ikram gören kimselerdir.

(41-42) İşte onlar için belli bir rızık, meyveler vardır. Onlar ikram gören kimselerdir.

Onlar Naim cennetlerindedirler.

Koltuklar üzerinde karşılıklı olarak otururlar.

(45-46) Onların etrafında cennet pınarından doldurulmuş, berrak ve içenlere lezzet veren kadehler dolaştırılır.

(45-46) Onların etrafında cennet pınarından doldurulmuş, berrak ve içenlere lezzet veren kadehler dolaştırılır.

Onda baş döndürme özelliği yoktur. Onlar, onu içmekle sarhoş da olmazlar.

Yanlarında bakışlarını yalnızca kendilerine çevirmiş iri gözlü eşler vardır.

Sanki onlar (beyazlıklarıyla), saklanmış (gün yüzü görmemiş) yumurtalardır.

Derken birbirlerine yönelip sorarlar.

İçlerinden biri der ki: "Benim bir arkadaşım vardı."

"Sen de tekrar dirilmeyi tasdik edenlerden misin?" derdi.

"Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi hesaba çekileceğiz?"

Konuşan o kimse, yanındakilere, "Bakar mısınız, hali ne oldu?" der.

Kendisi de bakar ve onu cehennemin ortasında görür.

Ona şöyle der: "Allah'a andolsun, neredeyse beni de helak edecektin."

"Rabbimin nimeti olmasaydı, mutlaka ben de cehenneme konulanlardan olmuştum."

(58-59) "Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz? Bize azap edilmeyecek miymiş?"

(58-59) "Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz? Bize azap edilmeyecek miymiş?"

Şüphesiz bu (cennetteki nimetlere ulaşmak) büyük bir başarıdır.

Çalışanlar böylesi için çalışsınlar!

Ziyafet olarak bu mu daha hayırlı, yoksa zakkum ağacı mı?

Şüphesiz biz onu zalimler için bir imtihan aracı kıldık.

O, cehennemin dibinde biten bir ağaçtır.

Onun meyveleri sanki şeytanların kafalarıdır.

Cehennemlikler ondan yiyecekler ve onunla karınlarını dolduracaklardır.

Sonra onlar için bunun üstüne kaynar sudan karışık bir içecek vardır.

Sonra onların dönüşleri mutlaka cehennemedir.

Çünkü onlar babalarını sapık kimseler olarak buldular.

Kendileri de onların izinden koşa koşa gitmektedirler.

Andolsun, onlardan önce, evvelkilerin çoğu da sapmıştı.

Andolsun, biz onlara da uyarıcılar göndermiştik.

Bak, uyarılanların sonu nasıl oldu!

Ancak Allah'ın ihlaslı kulları başka.

Andolsun, Nuh bize dua edip seslenmişti. Biz ne güzel cevap vereniz!

Onu ve ailesini o büyük sıkıntıdan kurtardık.

Onun neslini yeryüzünde kalanlar kıldık.

Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.

Alemler içinde Nuh'a selam olsun!

İşte biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

Çünkü o, bizim mü'min kullarımızdandı.

Sonra biz, diğerlerini suda boğduk.

Şüphesiz İbrahim de O'nun taraftarlarından idi.

Hani o, Rabbine temiz bir kalple gelmişti.

Hani babasına ve kavmine şöyle demişti: "Siz neye tapıyorsunuz?"

"Allah'ı bırakıp da birtakım uydurma ilahlar mı istiyorsunuz?"

"O halde, alemlerin Rabbi hakkında görüşünüz nedir?"

(88-89) İbrahim, yıldızlara baktı ve "Ben hastayım" dedi.

(88-89) İbrahim, yıldızlara baktı ve "Ben hastayım" dedi.

Bunun üzerine arkalarını dönüp ondan uzaklaştılar.

İbrahim, onların putlarının tarafına gizlice gitti ve şöyle dedi: "Yemez misiniz?"

"Ne diye konuşmuyorsunuz?"

Derken üzerlerine yürüyüp onlara güçlü bir darbe indirdi.

Kavmi (telaş içinde) koşarak ona doğru geldi.

İbrahim, şöyle dedi: "Yonttuğunuz putlara mı tapıyorsunuz?"

"Oysa Allah sizi de, yaptığınız şeyleri de yaratmıştır."

Kavmi, "Onun için bir bina yapın, (içinde ateş yakın) ve onu ateşe atın" dedi.

Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de onları en alçak kimseler kıldık.

İbrahim, şöyle dedi: "Ben Rabbime (O'nun emrettiği yere) gideceğim. O, bana yol gösterecektir."

"Ey Rabbim! Bana salihlerden olacak bir çocuk bağışla."

Biz de ona uysal bir oğul müjdeledik.

Çocuk kendisiyle birlikte koşup yürüyecek yaşa gelince İbrahim ona, "Yavrum, ben rüyamda seni boğazladığımı gördüm. Düşün bakalım, ne dersin?" dedi. O da, "Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın" dedi.

(103-104) Nihayet her ikisi de (Allah'ın emrine) boyun eğip, İbrahim de onu (boğazlamak için) yüz üstü yere yatırınca ona, şöyle seslendik: "Ey İbrahim!"

(103-104) Nihayet her ikisi de (Allah'ın emrine) boyun eğip, İbrahim de onu (boğazlamak için) yüz üstü yere yatırınca ona, şöyle seslendik: "Ey İbrahim!"

"Gördüğün rüyanın hükmünü yerine getirdin. Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız."

"Şüphesiz bu apaçık bir imtihandır."

Biz, (İbrahim'e) büyük bir kurbanlık vererek onu (İsmail'i) kurtardık.

Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.

İbrahim'e selam olsun.

İyilik yapanları işte böyle mükafatlandırırız.