Fihristİnanç ve vicdanKendisine kitap, hüküm ve peygamberlik verilen bir insanın «bana kul olun» demesi olamaz
Hükümler
Kendisine kitap, hüküm ve peygamberlik verilen bir insanın «bana kul olun» demesi olamaz
mā kāne li-beşerin en yu'tiyehu'llāhu'l-kitābe ve'l-ḥukme ve'n-nubuvvete ṯumme yeqūle li'n-nāsi kūnū ʿibāden lī min dūni'llāh — deontik mā kāne li- kalıbı; ardından ve-lākin kūnū rabbāniyyīn.
Üye ayetler 1
مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤۡتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادًا لِّى مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَـٰكِن كُونُواْ رَبَّـٰنِيِّـۧنَ بِمَا كُنتُمۡ تُعَلِّمُونَ ٱلۡكِتَـٰبَ وَبِمَا كُنتُمۡ تَدۡرُسُونَ
Allah'ın, kendisine Kitab'ı, hükmü (hikmeti) ve peygamberliği verdiği hiçbir insanın, "Allah'ı bırakıp bana kullar olun" demesi düşünülemez. Fakat (şöyle öğüt verir:) "Öğretmekte ve derinlemesine incelemekte olduğunuz Kitap uyarınca rabbaniler (Allah'ın istediği örnek ve dindar kullar) olun."